for the Albanian Football (Soccer) and Sports

Dr. BESNIK DIZDARI on line

All the Covers of “Futbolli Shqiptar Magazine”
in its First Ten Years 1999-2008
The Monthly Albanian Review of Sports Opinions and History
E Përmuajshme e Mendimit dhe e Historisë Sportive

E botuesit “Më duhet të rifilloj...” (Tiranë, 7 maj 1999)
«Futbolli Shqiptar», Nr. 1, 8 maj 1999

As a Magazine, since Nr. 108: 31 May 2002...

For the previous Numbers click here

N. 179/180-V/11.VI.2008		N. 178-30.IV.2008		N. 176/177-II/19.III.2008
N. 175-30.I.2008		N. 173/174-XI/12.XII.2007		N. 171/172-IX/31.X.2007
N. 169/170-VII/29.VIII.2007		N. 167/168-V/12.VI.2007		N. 166-18.IV.2007
N. 164/165-II/14.III.2007		N. 162/163-XII.06/24.I.2007		N. 160/161-X/22.XI.2006
N. 158/159-VIII/20.IX.2006		N. 156/157-VI/VII.2006		N. 155-24.V.2006
N. 154-26.IV.2006		Nr. 153-15.III.2006		Nr. 152-15.II.2006
Nr. 150/151-XII.05/18.I.2006		Nr. 149-23.XI.2005		Nr. 148-19.X.2005
Nr. 147-14.IX.2005		Nr. 145/146-VII/17.VIII.2005		Nr. 144-15.VI.2005
Nr. 143-11.V.2005		Nr. 142-6.IV.2005		Nr. 140/141-II/2.III.2005
Nr. 138/139-XII.04/19.I.05		Nr. 137-24.XI.2004		Nr. 136-20.X.2004
Nr. 135-15.IX.2004		Nr. 133/134-VII/4.VIII.2004		Nr. 132-2.VI.2004
Nr. 131-5.V.2004		Nr. 130-7.IV.2004		Nr. 129-3.III.2004
Nr. 127/128-I/4.II.2004		Nr. 126-3.XII.2003		Nr. 125-5.IX.2003
Nr. 124-8.X.2003		Nr. 123-3.IX.2003		Nr. 121/122-VII/6.VIII. 2003
Nr. 120-25.VI.2003		Nr. 119-16.V.2003		Nr. 118-11.IV.2003
Nr. 117-14.III.2003		Nr. 116-14.II.2003		Nr. 115-17.I.2003
Nr. 114-6.XII.2002		Nr. 113-1.XI.2002		Nr. 112-4.X.2002
Nr. 111-6.IX.2002		Nr. 110-2.VIII.2002		Nr. 109-5.VII.2002

THE FIRST NUMBER of “FUTBOLLI SHQIPTAR” AS A MAGAZINE
Nr. 108-31.V.2002

THE PREVIOUS NUMBERS

E botuesit “Më duhet të rifilloj...” (Tiranë, 7 maj 1999)
«Futbolli Shqiptar», Nr. 1, 8 maj 1999, ff. 1, 4

Më thotë mëndja të rifilloj. Ndonëse dihet sa të vështira janë rifillimet pasi të është këputur vazhdimësia.

Për mua ka mbetur mbrapa një histori 30 e sa vjeçare, Një histori shtypi. Dhe me çka kam përjetuar këta dy muaj që nuk kam bërë pjesë në familjen e gazetarëve, më del e vërtetë ajo që ka thënë rijë drejtor i famshëm gazete, Missiroli quhet:

“Nuk ka asgjë më tepër të mundshëme për t’u harruar se sa shtypi i shkruar”.

Në kuptimin që ajo që është botuar në gazetë zhduket, harrohet shpejt. Mbetet vetëm në arkiva. E kush paska kohë të futet në arkiva? Për ma tepër në Shqipëri ku para bisedës së zgjatur në bare e kafe nuk vihet asgjë?...

E më duhet të rifilloj. Për të mos u këputur krejtësisht shi ajo, vazhdimësia. Vazhdimësia e bashkëbisedimit me lexuesin tim të dashur. Aqsa ai më ka mbetur, natyrisht. Aspak më tepër.

Më duhet të rifilloj jo thjesht për të mos humbur profesionin, çka në këte moshën time shumë shpejt mund të humbasë. Sidomos në Shqipëri ku gazetarët profesionistë, si të thuash me linçencë profesionisti të vërtetë, janë aq të pakët dhe ku sot si në asnjë vend tjetër të botës gazetaria po shndrrohet në biznes studentësh e shpesh dhe adoleshentësh; apo dhe biznes i të gjithëve, qysh prej anëtarëve të shumfishtë të bordevegazeta, të ish ministrit që pretendon të bëjë editorialin në një të përditëshme e deri të një ish tifozi futbolli i cili britmën e stadiumit e zëvëndson aq “bukur” me pendën e gazetarit. Më duhet të rifilloj pra jo vetëm për këte dhe as për sfidë, se nuk është koha për sfida; madje as vetëm për ate që të mos t’ia shtrish dorën dikuj për të jetuar. Më duhet të rifilloj veçanërisht sepse arkivi im i kësaj fushe që quhet “sport” e që në Shqipëri përjetësisht është konsideruar gazetari e Serie B, është pra mjaft i pasur dhe i shtypur në dosjet e historikut tim ka rrezik të “karbonizohet” vetvetiu, pa flakë, në qetësi. Ky karbonizim i paflakë është i tmerrshëm, e, prej të cilit nuk mund të shpëtojë asgjë. Më duhet ta shpëtoj arkivin tim, madje atë të dosjeve dhe ate të mëndjes. Shpëtimi i tij është t’ia fal lexuesit. Dhe e vetmja mënyrë për ta bërë këte është që ta publikoj vazhdimisht. Kështu do t’i jap jetë. Dhe jetë një arkivi mund t’i jipet vetëm duke e pasuruar.

Më duhet të rifilloj sepse e ndjej se kam ende diçka për të thënë.

Bash këte do të përpiqem të bëj me «Futbollin Shqiptar» që po lind sot, pa mundur të parashikoj asesi për jetgjatësinë e tij në kushtet kur kultura e vërtetë shitet aq pak në Atdhenë tonë të shtrenjtë që i thonë i Shqiponjave. Me «Futbollin Shqiptar», mbi gjithçka synoj pikërisht FUTBOLLIN SHQIPTAR, këte lojë e sport aq të dashur të shekullit 20 edhe për vetë shqiptarët. Ate që po rrezikon të dorëzohet para invazionit të futbollit ndërkombëtar i cili me ushtrinë e tij të çfrenuar televizive, totofutbollistike, çkombëtarizuese, komerciale, italianizuese përtej arësyes, të ndezur zjarr prej një ylberi ngjyrash marramendëse, vezulluese që vijnë prej “të huajit” të madh, ka shkaktuar zbrasjen e stadiumeve tona si në një çpopullim krejt origjinal. E di që unë me këte gazetë modeste të përjavëshme nuk mund të triumfoj dhe as dua të triunifoj. Dua vetëm të shpreh ato që kërkon të thotë FUTBOLLI SHQIPTAR “i nëpërkambun” për çastin.

«Futbolli Shqiptar» do të mbështetet në traditë. Mbi te, mbi bazat e kësaj tradite, ai do të përpiqet të çimentojë dhe sado pak risi. Çka e kërkon pasurimi i një tradite. E «Futbolli Shqiptar» do të ruajë si gjënë më të shenjtë bashkëbisedimin me lexuesin, të cilin, siç thotë Montanelli, “do ta mirpres dhe do t’i përgjigjem deri në ditën që një gjë të tillë nuk do të mund ta bëj më, ditë në të cilën nuk do të them se jam duke,vdekur, por që kam vdekur”.

Gazeta e re, modeste, «Futbolli Shqiptar» nuk mund të marrë shunie përsipër megjithate. Do të kërkojë të jetë vetëm në shërbim të lexuesit duke i qëndruar besnik divizës së saj: “Gazetë e mendimit dhe historisë sportive”. Nëse do të mund të vazhdojë të botohet – e kjo varet vetëm prej lexuesit – ajo do të zotohet vetëm për: VËRTETËSI, KOMPETENCË, ETIKE.

Të tjerat shpresoj se vijnë vetvetiu...
 

BESNIK DIZDARI
Tiranë, 7 maj 1999
 

To subscribe to “Futbolli Shqiptar Magazine” write to bdizdari@san.com.al, bdizdari@sanx.net

HOME

© Giovanni Armillotta, 2005